Расследование КАРАГОДИНА
МИХАЙЛОВ Иван Михайлович – горный инженер Дальне-Восточных приисков [убит 8 апреля 1938 года в г. Хабаровске, сотрудниками УНКВД по ДВК СССР]. Родной племянник КАРАГОДИНА Степана Ивановича (сын родной сестры – МИХАЙЛОВОЙ (КАРАГОДИНОЙ) Александры Ивановны.
Наш черёд писать "ответное письмо"...
– Денис КАРАГОДИН, 11 октября 2017 год, г. Томск, Россия.
Оригинальная (без сокращений и с дополнительными фотографиями) версия статьи Дмитрия Волчека "Голоса палачей" (сокращённая и стилистически выверенная версия которой опубликована на сайте "Радио Свобода"* – 17 сентября 2017 года): беседа Дениса КАРАГОДИНА и Дмитрия ВОЛЧЕКА о последних событиях проекта расследования KARAGODIN.ORG
In Russian (more info) | In English | In German | In Polish
Внучка палача попросила прощения у правнука убитого им человека. Правнук в ответ протянул руку примирения и предложил "обнулить" ситуацию, полагая покончить, тем самым, с этой бесконечной российской гражданской войной.
KARAGODIN Investigation – KARAGODIN.ORG
On the night of November 19-20, 2016, we received a letter from ZYORYANOV's granddaughter Nikolai Ivanovich, the executioner of the Tomsk City Department of the NKVD who killed KARAGODIN Stepan Ivanovich, and at least 35 people more on January 21, 1938 in the city of Tomsk.
In her letter, Julia (the name is used with her permission) reported that she learned about who her grandfather was only from our publication, which cast her into the deepest shock. Trying to recover from the devastating news, she began to study the materials of the site of the INVESTIGATION in details, but after reading our third publication (see the second), she could not stand it and wrote a letter to us.
In Russian
In English
In German
We will hold them all to account: from Stalin to the specific executioner in Tomsk, including the driver of the "black voronok" (Voronok – a black car used by the officers of NKVD to arrest “traitors of the country”). One man kills another, and then says: you know, I killed him, but here's the certificate that I rehabilitated him - now everything is Okay. No, it's not okay. And it is absolutely obvious. We believe that the discussion that never happened in the 1950s or in the 1980s has now begun!
Stepan Ivanovich Karagodin
56-year-old peasant Stepan Ivanovich Karagodin was arrested on the night of December 1, 1937 by the members of the Tomsk State Military Committee of the NKVD, convicted by the Special Conference as the organizer of a spy-sabotage group and a resident of Japanese military intelligence and was sentenced to death by shooting. The verdict was carried out on January 21, 1938. His wife and children did not know about the execution and hoped that he was alive. In the late 50's they received a certificate of rehabilitation, which stated that Stepan Ivanovich "died in prison."
Denis Karagodin
The great-grandson of Stepan Ivanovich, who graduated from the Faculty of Philosophy of Tomsk University, 34-year-old Denis Karagodin decided to identify the names of those who were guilty of falsifying accusations against those arrested in the "Harbinskiy case" and trace the criminal chain - from the Kremlin initiators of the "Great Terror" to ordinary performers in Tomsk , right up to the drivers of the "black voronok" and typists who reprinted the papers of the NKVD. The archives of the Soviet secret services are extremely reluctant to share information, but Denis managed to get a lot of documents showing how the machine of Stalin's repressions worked, killing innocent people.
In Russian
In English
In German
In Polish
Wnuczka oprawcy poprosiła o przebaczenie prawnuka, zamordowanego przez jej dziadka człowieka. Prawnuk wyciągnął rękę do pojednania i zaproponował, by „oczyścić, wyzerować” sytuację, wierząc, że ten gest będzie mógł zakończyć tę niekończącą się rosyjską wojnę domową.
W nocy z 19 na 20 listopada 2016 r. otrzymałem list od wnuczki ZYRIANOWA Nikolaja Iwanowicza – oprawcy Miejskiego Oddziału NKWD w Tomsku, który zamordował KARAGODINA Stefana Iwanowicza 21 stycznia 1938 r. w Tomsku, a także dodatkowo nie mniej niż 35 osób, w ten sam dzień.
W swoim liście, Julia (imię prawdziwe, za zgodą nadawczyni) podzieliła się ze mną informacją, że o tym kim w rzeczywistości był jej dziadek, dowiedziała się z przeczytanego niedawno artykułu. Lektura była dla niej ogromnym szokiem. Próbując otrząsnąć się z doznanego wstrząsu, rozpoczęła szczegółowo studiować materiały, zamieszczone na stronie DOCHODZENIA. Czytając jednak trzecią publikację dotycząca zagadnienia (wcześniej też i drugą), nie wytrzymała i napisała list.
